پیشینه و اهداف: نه تنها یادگیری بلکه رشد یادگیرنده وابسته به رشد هیجانی است. معلمان به دلایل مختلف به جنبههای هیجانی در آموزش خود توجه نمیکنند. پژوهش حاضر در صدد شناسایی شایستگی طراحی هیجانی آموزش معلمان و معرفی جایگاه و اهمیت آن است. روشها: برای رسیدن به هدف پژوهش از میان روشهای کیفی، مرور روایی پژوهشها و چارچوب پریسما (PRISMA ) استفاده شد. یافتهها: مرور منابع منتشر شده نشان داد؛ توجه به هیجانات برای رشد، یادگیری و آموزش مهم است؛ لذا ضروری است، معلمان تدریس خود را با هیجانات دانشآموزان پیوند دهند. طراحی هیجانی آموزش ریشه در پژوهشهای حوزة تولیدات صنعتی داشته و در الگوهای طراحی مبتنی بر علوم اعصاب شناختی نیز توجه به هیجان یک اصل بنیادی است. الگوها و چارچوبهایی برای طراحی هیجانی آموزش شناسایی شد که مهمترین آنها: 1) مهندسی کانسِی؛ 2) راهبرد FEASP ؛ و 3) راهبرد ECOLE بود. برای طراحی و تولید محتوای آموزشی مبتنی بر هیجان استفاده از فنون و راهبردهایی چون: 1) استفاده از داستانسرایی؛ 2) توجه به طراحی دیداری؛ 3) بازیوارسازی و 4) فراهم سازی بازخورد به معلمان پیشنهاد شده است. نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش نشان میدهد در برنامةدرسی تربیت معلم ایران چه در بخش دانش پداگوژیک و چه در بخش محتوایی و چه در بخش فنّاورانه، به طراحی هیجانی آموزش توجه نشده است؛ بنابراین توجه به این مهم در بازنگری برنامههای درسی تربیت معلم ایران ضروری است.
ایزی, مریم و رستمی نژاد, محمدعلی . (1403). شایستگی طراحی هیجانی آموزش دانش پداگوژیکی مغفول معلمان. پژوهش در مطالعات برنامه درسی, 4(2), -. doi: 10.48310/jcdr.2025.18764.1150
MLA
ایزی, مریم , و رستمی نژاد, محمدعلی . "شایستگی طراحی هیجانی آموزش دانش پداگوژیکی مغفول معلمان", پژوهش در مطالعات برنامه درسی, 4, 2, 1403, -. doi: 10.48310/jcdr.2025.18764.1150
HARVARD
ایزی, مریم, رستمی نژاد, محمدعلی. (1403). 'شایستگی طراحی هیجانی آموزش دانش پداگوژیکی مغفول معلمان', پژوهش در مطالعات برنامه درسی, 4(2), pp. -. doi: 10.48310/jcdr.2025.18764.1150
CHICAGO
مریم ایزی و محمدعلی رستمی نژاد, "شایستگی طراحی هیجانی آموزش دانش پداگوژیکی مغفول معلمان," پژوهش در مطالعات برنامه درسی, 4 2 (1403): -, doi: 10.48310/jcdr.2025.18764.1150
VANCOUVER
ایزی, مریم, رستمی نژاد, محمدعلی. شایستگی طراحی هیجانی آموزش دانش پداگوژیکی مغفول معلمان. پژوهش در مطالعات برنامه درسی, 1403; 4(2): -. doi: 10.48310/jcdr.2025.18764.1150